Arytmia blog
Subiektywny przewodnik po muzyce autorstwa Agnieszki Protas. Zanurz się w recenzjach, relacjach i rozmowach ze sceny alternatywnej.
Gdy Emir Kusturica przyjechał do Nowego Jorku, żeby nauczać na Uniwersytecie Columbia wcale nie planował robić tam filmu...
Od tej chwili zaczęli grać bardziej popowo, poszli w stronę, o której zawsze marzył Oakey. Wytwórnia Vigrin Records podsunęła im producenta muzycznego Martina Rushenta, który bardzo mocno postawił na syntetyczne, innowacyjne brzmienie...
Jednym ze skomponowanych przez nią utworów był „Smooth Operator”, który został wychwycony przez łowców talentów. Posypały się propozycje od wytwórni, ale tylko dla Sade Adu. Bez zespołu. Przez osiemnaście miesięcy nie chciała się zgodzić na to, by odejść od kolegów, dopiero po tym czasie wypracowała kompromis z Epic Records...
Post punk • new wave • synth-pop • klimatyczne ścieżki dźwiękowe
Arytmia to blog muzyczny prowadzony przez Agnieszkę Protas – miłośniczkę muzyki, kolekcjonerkę winyli i autorkę cyklu Subiektywny Leksykon Płyt, Które Warto Mieć. Znajdziesz tu recenzje albumów, rekomendacje dla kolekcjonerów, relacje z koncertów oraz rozmowy z artystami sceny alternatywnej.
Jeśli szukasz nowych, albo starych brzmień w klimatach post punku, new wave, synth-popu, szeroko pojętego rocka lub wyrafinowanych ścieżek dźwiękowych, zapisz Arytmię do swoich ulubionych źródeł. Możesz spodziewać się świeżych odcinków Subiektywnego Leksykonu, ale i relacji z koncertów, festiwali oraz ciekawych nowości wydawniczych.
Blog od lat dokumentuje puls sceny alternatywnej – od obskurnych klubów po festiwalowe sceny. Znajdziesz tutaj rzetelne recenzje, kontekstowe analizy i osobisty punkt widzenia kolekcjonerki, która codziennie obcuje z muzyką na winylu, CD i w wersjach cyfrowych.
Każdy tekst powstaje z perspektywy kolekcjonerki winyli, która łączy emocje z dziennikarską rzetelnością. Dzięki temu dostajesz zarówno osobistą historię, jak i konkretne informacje o brzmieniu, produkcji oraz kontekście albumu.
To rozwijana od lat baza wydawnictw, które wyznaczyły rytm scenie alternatywnej – od post punku i new wave, po synth-pop i muzykę filmową. Każdy wpis pomaga poszerzyć kolekcję i wrócić do zapomnianych perełek.
Arytmia dokumentuje koncerty, festiwale oraz rozmowy z twórcami. Dzięki temu możesz poczuć atmosferę wydarzeń i odkryć artystów, którzy dopiero budują swoją publiczność.
Aby w pełni wykorzystać przewodnik, zacznij od artykułów przekrojowych, przejdź przez relacje z koncertów, a na końcu zaplanuj kolejne odsłuchy z playlistą polecanych utworów.
Zacznij od artykułów z leksykonu, aby poznać kontekst danej płyty: najciekawsze utwory, historię wydania oraz powiązania z innymi wykonawcami.
Zajrzyj do relacji z koncertów i festiwali, aby poczuć klimat wydarzeń oraz zobaczyć, jak artyści prezentują swoje utwory na żywo.
Wykorzystaj polecane albumy, playlisty i zapowiedzi, by regularnie uzupełniać listę odsłuchów i kolekcję winyli.
Chcesz wiedzieć, jak powstają artykuły lub w jaki sposób najlepiej korzystać z Subiektywnego Leksykonu Płyt? Poniżej znajdziesz odpowiedzi, które pomogą Ci wycisnąć z bloga maksimum inspiracji.
Nowe odsłony Subiektywnego Leksykonu Płyt i relacje koncertowe pojawiają się zazwyczaj kilka razy w miesiącu. Warto zaglądać regularnie, bo świeże teksty często towarzyszą premierom płyt i najważniejszym wydarzeniom muzycznym.
Tak! Wystarczy napisać przez formularz kontaktowy lub na adres kontakt@arytmia.blog. Chętnie poznaję nowe propozycje i sprawdzam też klasyki, które mogły umknąć wcześniejszym odsłonom leksykonu.
Przy każdej recenzji staram się wskazać utwory kluczowe oraz podobne wydawnictwa. Wkrótce planuję również cykl playlist powiązanych z artykułami i koncertami.
Polecam dodać Arytmię do obserwowanych źródeł w czytniku RSS albo śledzić profil @arytmia_blog. Najnowsze wpisy zapowiadam także w mediach społecznościowych, a planuję uruchomić newsletter z rekomendacjami płyt.
Postanowili połączyć bardzo syntetyczne i minimalistyczne kompozycje Sławka z w połowie bałkańskim sercem i nieprzeciętnym głosem Fiolki w jedną całość. Pierwszym, co zrobili wspólnie, była muzyka do wystawy Kaina Maya. Wyszło im to świetnie, dlatego postanowili pójść dalej wspólną muzyczną drogą...
Pierwszy większy koncert był całkowicie przypadkowy. Ozzy już nie pamięta dokładnie gdzie to było, ale zastąpili Jethro Tull na scenie. Zespół nie dojechał. Chwilę po wybiciu godziny, o której wszystko miało się zacząć Tony podszedł do kierownika sali i zaproponował, że mogą wystąpić. Mają wszystko ze sobą...
Muzyka, którą tworzą, to przede wszystkim post-punk, jednak możemy znaleźć wiele innych muzycznych inspiracji na ich albumach. Jedną z najważniejszych cech zespołu są ich teksty. To bystra, często gorzka, przepełniona czarnym humorem satyra...
Jest to mój ulubiony album RHCP, mam z nim niesamowicie wiele wspomnień. „Californication” pojawiło się 8 czerwca 1999 roku, dobrze pamiętam, jak zachęcona singlem „Scar Tissue”, który emitowano na Viva 2 czekałam, aż będzie można zdobyć pełny materiał. Gdy tylko zauważyłam w sklepie kasetę, to od razu ją kupiłam i wsiąkłam bardzo mocno.
Fontaines D.C. To post-punkowy zespół założony w Dublinie przez kumpli ze studiów – miłośników poezji. Plotka głosi, że wpadli na pomysł założenia kapeli po pijaku. Tymi przyjaciółmi są Grian Chatten (wokal), Carlos O’Connell (gitara), Conor Curley (gitara), Conor Deegan III (gitara basowa), Tom Coll (perkusja). Zespół powstał w 2017 roku, inspiracją dla nazwy formacji była postać Johnnego Fontane, postaci z "Ojca Chrzestnego". Johnny był sławnym śpiewakiem, na widok którego kobiety piszczały z zachwytu...